Czym jest zwichnięcie rzepki i jak je leczyć?

Kiedy rzepka przemieszcza się mówimy, że jest zwichnięta. Leczenie będzie wymagało unieruchomienia jej i ćwiczeń przez około dwa miesiące.
 

Nasze nogi są podatne na liczne obrażenia. Rzepki są jednym z ich kluczowych elementów. Zwichnięcie rzepki może uniemożliwić normalne życie każdej osobie przez okres do dwóch miesięcy.

Leczenie będzie wymagało unieruchomienia i kilku tygodni ćwiczeń w celu ponownego wzmocnienia uszkodzonego obszaru.

Czym jest rzepka?

Rzepka to trójkątna kość znajdująca się z przodu nogi na wysokości kolan. Jest utrzymywana w miejscu przez ścięgno mięśnia czworogłowego na górze i ścięgno rzepki, umieszczone w piszczeli, na dole.

Dlatego funkcją rzepki jest przenoszenie siły z mięśnia czworogłowego na dolną część nogi, co powoduje jej rozciąganie. Z tego powodu rzepka pozwala nam wykonywać tak ważne ruchy, jak chodzenie czy bieganie.

Jest również niezwykle ważna dla sportowców, którzy wykonują czynności, takie jak kopanie piłki lub skakanie.

Ponieważ ta niewielka kość pełni tak ważną funkcję, za każdym razem, gdy doznajemy kontuzji w tym obszarze, chcemy nie tylko ją jak najszybciej wyleczyć, ale także zapobiegać nawrotom urazów.

Czym jest zwichnięcie rzepki i jak do niego dochodzi?

Zwichnięcie rzepki następuje, gdy kość opuści bruzdę międzykłykciową. Pamiętaj, że rzepka jest trzymana tylko z góry i dołu; oznacza to, że najczęstszymi zwichnięciami rzepki są zwichnięcia boczne lub skierowane do środka.

 

Najczęstszymi przyczynami zwichnięć są uderzenia lub nagła zmiana kierunku nogi po umieszczeniu jej na ziemi. Pacjent może mieć wrodzone predyspozycje do tego rodzaju patologii. Kości tych osób i inne struktury mogą zwiększać ryzyko odniesienia obrażeń.

leczenie zwichnięcia rzepki

Jednak niektóre osoby zgłaszają również przypadki przednich zwichnięć  z powodu obecności osteofitów (wyrośli kostnych). W takim przypadku patologia wiąże się z przymusowym wyprostowaniem dotkniętej zmianami nogi.

Pacjenci doświadczają również klasycznych objawów bólu, stanu zapalnego i mrowienia.

Kiedy tak się dzieje, w zależności od stopnia urazu, istnieją dwie możliwe sytuacje:

  • Rzepka samodzielnie wraca na właściwą pozycję
  • Specjalista musi ją nastawić

W obu przypadkach fakt, że rzepka przemieściła się, osłabia otaczające ją struktury. Te struktury to ścięgna, o których wspominaliśmy wcześniej, więzadła lub torebka stawowa.

Oznacza to, że gdy ktoś cierpi na zwichnięcie rzepki, prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia tego samego urazu zwiększa się. W związku z tym zadbanie o odbudowę uszkodzonych tkanek jest niezwykle ważne, aby w jak największym stopniu zapobiegać nawrotom.

Jak wygląda leczenie zwichniętej rzepki?

Z wyjątkiem skrajnych przypadków lub przypadków, w których występowała wcześniej niestabilność rzepki, która spowodowała już kilka zwichnięć, zwichnięta rzepka nie powinna wymagać interwencji chirurgicznej.

 

We wszystkich innych przypadkach rehabilitacja rozpocznie się od unieruchomienia uszkodzonej kończyny w celu jej unieruchomienia. Po upływie wystarczającego czasu do zagojenia się tkanek miękkich następnym krokiem jest rozpoczęcie ćwiczeń.

Nie istnieje jeszcze idealne leczenie tego urazu. Jednak najnowsze dowody naukowe wskazują, że istnieją pewne ruchy, które pomagają reedukować kolano w bardziej naturalny sposób.

zwichnięcie rzepki - leczenie

W tym kontekście, ćwiczenia z zamkniętym łańcuchem kinematycznym dla mięśni czworogłowych i pośladków, (takie jak przysiady) i pozwalanie kolanom na uniesienie pewnego obciążenia przez krótki czas jest nieco bardziej skuteczne niż stosowanie ćwiczeń z otwartym łańcuchem kinematycznym (podnoszenie nóg w pozycji leżącej lub rozciąganie podczas siedzenia).

Tak więc, jeśli masz zwichniętą rzepkę, musisz większość czasu spędzać w łóżku (lub cały czas, w zależności od ciężkości urazu) przez nie więcej niż trzy tygodnie.

Następnie stopniowo można zacząć wracać do normalnego życia. Całkowite wyleczenie następuje po około siedmiu tygodniach.

W przypadku sportowców, lekarz lub fizjoterapeuta musi ocenić stan tkanek miękkich i wyrazić zgodę przed wznowieniem aktywności sportowej.

  • van Egmond, P.W., Vermeulen, M.C., van Dijke, C.F. et al. Skeletal Radiol (2017) 46: 259. https://doi.org/10.1007/s00256-016-2540-2
  • Vaquero-Pintado A., Rodríguez-Merchán E.C. (2019) Acute Lateral Patellar Dislocation in Adults. In: Rodríguez-Merchán E., Liddle A. (eds) Disorders of the Patellofemoral Joint. Springer, Cham
  • Ajuwon, A.A., Desai, R., Farhang, K. et al. HSS Jrnl (2015) 11: 117. https://doi.org/10.1007/s11420-014-9419-3