Trening wysokogórski - jakie ma zalety dla serca?

27 Maj, 2020
Coraz więcej osób decyduje się na trening wysokogórski. Jest to rosnący trend wśród różnych grup wiekowych, a nawet wśród osób z problemami z sercem.
 

Z czasem, trening wysokogórski zyskał wielu fanów. Stopniowo stał się aktywnością dla wszystkich, nie tylko dla miłośników gór, którzy wychodzą pobiegać w każdych warunkach pogodowych.

Można powiedzieć, że góry otworzyły cały świat możliwości dla różnych grup wiekowych i warunków fizycznych. Nawet metody treningu wysokogórskiego są wystarczająco zróżnicowane, aby zwiększyć ich popularność.

Wynika to częściowo z tego, że trening wysokogórski oferuje atrakcyjne krajobrazy i malownicze widoki w dodatku do treningów. Dla wielu osób, które nie chciałyby biegać ani chodzić na poziomie morza lub na płaskim terenie, możliwość zobaczenia dolin i gór jest potężną motywacją.

Ale poza tym wzrost popularności tego treningu wywołał także wiele pytań. Czy jest on korzystny dla każdego? Co z pacjentami z chorobami przewlekłymi? Czy pacjent z chorym sercem może biegać po górach? Przyjrzyjmy się bliżej tej sytuacji.

Trening wysokogórski i czerwone krwinki

Trenując na dużych wysokościach, więcej wymagamy od naszych ciał. Natychmiastowym efektem jest zmniejszenie stężenia tlenu; im wyżej jesteśmy w odniesieniu do poziomu morza, tym mniej tlenu jest dostępne dla naszego układu oddechowego.

Pierwsza sesja treningu wysokogórskiego może być męcząca dla osób, które dopiero zaczynają. Jest to szczególnie prawdziwe, jeśli dana osoba nigdy nie ćwiczyła na wysokości powyżej poziomu morza lub jeśli nie robi tego zbyt często.

jazda na rowerze w górach
 

Jeśli jednak trening wysokościowy będzie powtarzany i stały, ciało postara się przystosować. Jednym z pierwszych działań, które rekompensują brak tlenu, jest wytworzenie większej liczby czerwonych krwinek. Ludzie, którzy regularnie ćwiczą, mogą mieć do 20 procent więcej czerwonych krwinek niż przeciętna osoba.

Ćwiczenia w górach zwiększają również wydajność białka zwanego mioglobiną. Mioglobina jest nośnikiem tlenu między miocytami, które są komórkami mięśniowymi. Właśnie dlatego możemy znaleźć to białko w naszych mięśniach.

Wszystkie te zmiany mogą wpływać na metabolizm ćwiczeń. Sportowiec na dużej wysokości rozpoczyna swój pierwszy trening od wykonywania metabolizmu tlenowego; innymi słowy, zużywają dużo tlenu do pracy mięśni.

W miarę postępu treningu i wzrostu erytropoetyny (EPO) wzrasta również liczba czerwonych krwinek, a metabolizm zmienia się w beztlenowy. Mięsień staje się bardziej wydajny, zużywa mniej tlenu i jest dostępny, gdy tylko nasz organizm tego potrzebuje.

Trening wysokogórski dla pacjentów z łagodnymi chorobami serca

Serce zdrowego człowieka czerpie korzyści z treningu wysokogórskiego. Użycie tlenu staje się bardziej skuteczne, a wytrzymałość wzrasta. Również metabolizm zmienia się z tlenowego na beztlenowy.

Dla pacjentów z lekkimi chorobami serca ta metoda treningu ma również wiele korzyści. Oczywiście pacjent musi zachować normalną frakcję wyrzutową. Innymi słowy, ilość krwi wypływającej z lewej komory do obiegu musi znajdować się w normalnym zakresie.

 

Jeśli pacjent spełnia te wymagania, może ćwiczyć na wysokościach do 2,500 metrów nad poziomem morza. Jednak zależy to również od tolerancji pacjenta na ćwiczenia. Tak czy inaczej trening na wysokości od 970 do ok. 2 km nad poziomem morza ma oczywiste korzyści dla osób po zawale serca.

Pacjenci po zawale serca mogą ćwiczyć trening wysokogórski, o ile zachowują normalną frakcję wyrzutową i znajdują się pod nadzorem lekarza. Oczywiście nie osiągną poziomu zawodowych sportowców, ale zwiększą swoją zdolność dotleniania, z wyraźnymi korzyściami dla ich kondycji.

Ryzyko jest obecne

Raz jeszcze chcemy podkreślić, że informacje te dotyczą wyłącznie pacjentów, którzy spełniają określone warunki bezpieczeństwa. Są nimi, na przykład, normalna frakcja wyrzutowa i udowodniona tolerancja na ćwiczenia.

trening w górach

Dla osób z niewydolnością serca, trenowanie w górach byłoby ryzykowne. W takich przypadkach wzrost czerwonych krwinek nie jest wystarczający, ponieważ krążenie krwi ogólnie nie funkcjonuje. Jest to również ryzykowne, jeśli patologia serca wiąże się z problemem hiperkoagulacji. Wynika to z faktu, że wraz ze wzrostem liczby czerwonych krwinek – krew zaczyna gęstnieć.

 

Choroba wysokościowa jest również czynnikiem, który należy wziąć pod uwagę. Jest dość zauważalna na wysokości ponad 3 kilometrów nad poziomem morza, ale niektóre osoby mogą wykazywać objawy na wysokości około 2,5 km. Pacjenci z chorobami serca muszą rozpocząć schodzenie z gór, gdy tylko zauważą pierwsze objawy.

Kolejnym kluczowym problemem jest temperatura. W górach jest chłodniejszy klimat, z niższymi stopniami odczuwania ciepła, co powoduje zwężenie naczyń. Klimat nie jest przeciwwskazaniem, ale ważne jest, aby nosić odpowiednią odzież i zachować w tym względzie większe środki ostrożności.

Podsumowanie

Trening wysokogórski dla pacjentów z chorym sercem jest interesującą opcją, jeśli lubią góry. Mogą połączyć swoją pasję z poprawą jakości życia po zdiagnozowaniu choroby.

Sportowcy ci powinni również skonsultować się z lekarzem, który kontroluje ich ogólny stan zdrowia. Jeśli spełniają minimalne wymagania, nie powinno być żadnego ryzyka.

 
  • Tapia Pruna, Ramiro Xavier. El entrenamiento en altura para mejorar la capacidad anaeróbica en los deportistas de fondo de la Federación Deportiva de Cotopaxi en el año 2015. BS thesis. LATACUNGA/UTC/2015, 2015.
  • Martinez Ferrer, J. “Alteraciones cardíacas del sujeto sano en la altitud.” Manual Básico de Medicina de Montaña. INO Reproducciones, Zaragoza, España (1996): 123-130.
  • Velarde, Ariel, et al. “Fisiología del corazón de atleta: estudio ecocardiográfico en atletas de resistencia y fuerza nativos de la altura.” Revista Scientifica 12 (2014): 19.